Cosa's profile๑۩۞۩๑ † Noctalia ...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    June 15

    Carl Orff

    Carmina Burana

    1ª Parte:

    "O Fortuna"

    O Fortuna
    velut luna
    statu variabilis,
    semper crescis
    aut decrescis;
    vita detestabilis
    nunc obdurat
    et tunc curat
    ludo mentis aciem,
    egestatem,
    potestatem
    dissolvit ut glaciem.

    Sors immanis
    et inanis,
    rota tu volubilis,
    status malus,
    vana salus
    semper dissolubilis,
    obumbrata
    et velata
    michi quoque niteris;
    nunc per ludum
    dorsum nudum
    fero tui sceleris.

    Sors salutis
    et virtutis
    michi nunc contraria,
    est affectus
    et defectus
    semper in angaria.
    Hac in hora
    sine mora
    corde pulsum tangite
    quod per sortem
    sternit fortem,
    mecum omnes plangite!

    2ª Parte:

    "Fortune Plango Vulnera"

    Fortune plango vulnera
    stillantibus ocellis
    quod sua michi munera
    subtrahit rebellis.
    Verum est, quod legitur,
    fronte capillata,
    sed plerumque sequitur
    Occasio calvata.

    In Fortune solio
    sederam elatus,
    prosperitatis vario
    flore coronatus;
    quicquid enim florui
    felix et beatus,
    nunc a summo corrui
    gloria privatus.

    Fortune rota volvitur:
    descendo minoratus;
    alter in altum tollitur;
    nimis exaltatus
    rex sedet in vertice
    caveat ruinam!
    nam sub axe legimus
    Hecubam reginam.

    Besos y Mordiscos..Bianca..

    March 31

    Kurt Cobain...

    Buscando, buscando he encontrado en mi pc, la nota que dejó Kurt al suicidarse, he decidido colgarla porque me parece interesante para saber algo más de él, adjunto la traducción de la carta para los que no vayan muy sueltos con el inglés (la original está abajo, si pinchais encima se abre en otra ventana y se ve en grande): Por cierto, he colgado las afotos de los desperfectos de mi finca mas abajo en el blog (por si a alguien le pica la curiosidad).

    Hablando como el estúpido con gran experiencia que preferiria ser un charlatán infantil castrado. Esta nota debería de ser muy fácil de entender. Todo lo que me enseñaron en los cursos de punk-rock que he ido siguiendo a lo largo de estos años, desde mi primer contacto con la, digamos, ética de la independencia y la vinculación con mi entorno ha resultado cierto. Ya hace demasiado tiempo que no me emociono ni escuchando ni creando música, ni tampoco escribiendola, ni siquiera haciendo Rock'n'Roll. Me siento increiblemente culpable. Por ejemplo, cuando se apagan las luces antes del concierto y se oyen los gritos del publico, a mi no me afectan tal como afectaban a Freddy Mercury, a quien parecía encantarle que el público le amase y adorase. Lo cual admiro y envidio muchisimo. De echo no te puedo engañar, a ninguno de ustedes .
    Simplemente no seria justo ni para ustedes ni para mí. Simular que me lo estoy pasando el 100% bien sería el peor crimen que me pudiese imaginar. A veces tengo la sensación de que tendría que fichar antes de subir al escenario. Lo he intentado todo para que eso no ocurriese. (Y sigo intentándolo, créme Señor, pero no es suficiente). Soy consciente de que yo, nosotros, hemos gustado a mucha gente. Debo ser uno de aquellos narcistas que sólo aprecian las cosas cuando ya han ocurrido.

    Soy demasiado sencillo. Necesito estar un poco anestesiado para recuperar el entusiasmo que tenía cuando era un niño. En estas tres últimas giras he apreciado mucho más a toda la gente que he conocido personalmente que son fans nuestros, pero a pesar de ello no puedo superar la fustración, la culpa y la hipersensibilidad hacia la gente. Sólo hay bien en mí, y pienso que simplemente amo demasiado a la gente. Tanto, que eso me hace sentir jodidamente triste. El típico piscis triste, sensible, insatisfecho, ¡Dios mio! ¿Por qué no puedo disfrutar? ¡No lo sé! Tengo una mujer divina, llena de ambición y comprensión, y una hija que me recuerda mucho a como había sido yo.

    Llena de amor y alegría, confía en todo el mundo porque para ella todo el mundo es bueno y cree que no le harán daño. Eso me asusta tanto que casi me inmoviliza. No puedo soportar la idea de que Frances se convierta en una rockera siniestra, miserable y autodestructiva como en lo que me he convertido yo. Lo tengo todo, todo. Y lo aprecio, pero desde los siete años odio a la gente en general... Sólo porque a la gente le resulta fácil relacionarse y ser comprensiva. ¡Comprensiva! Sólo porque amo y me compadezco demasiado de la gente.
    Gracias a todos desde lo más profundo de mi estómago nauseabundo por nuestras cartas y nuestro interés durante los últimos años. Soy una criatura voluble y lunática. Se me ha acabado la pasión. Y recuerda courtney que es mejor quemarse que apagarse lentamente.

    Paz, amor y comprensión.

    KURT COBAIN

    Frances y Courtney, estaré en nuestro altar.
    Por favor, Courtney, sigue adelante por Frances, por su vida que será mucho más feliz sin mí.

    !! TE QUIERO ¡¡ !! TE QUIERO ¡¡

    Sin comentarios por mi parte....Besos y Mordiscos.

    Bianca..

    March 14

    Toma concierto!!

    Por fin me han enviado las 'afotos' del Viernes, dia del concierto de Quique González y Los Secretos.

    Para empezar casi no llego, xq hábil de mi....me dejé olvidada la entrada en casa, pero gracias a mi padre, q refunfuña mucho, pero cumple, pude llegar con los pulmones en la boca después de hacer los 200m lisos. Era en el castillo de Alaquás, la gente muuuu sosa, tos sentaos xq habian sillas para ese fin, y comienza mi Quique!!!!!  Bonico, precioso, estupeeeeendo!!!! La gente deseando que se fuese para irse a fumar un cigarro y yo deseosa de escuchar la canción por la que había pagado "Aunque tu no lo sepas", he de decir, que me fui sin escucharla. Quique se dispuso a abandonar el escenario y la gente se dispuso hacia fuera para fumar como alma que lleva al diablo y allí estaba yo, indignada, porque tol mundo habia pasado de el, menos nosotras, por supuesto!!!  Como anécdota contar que empezo una canción y al poco de ello, para, se escusa y nos cuenta que esq no la querían empezar así, que de la otra manera quedaba mas chula y volvió a empezar, jijijijiij, egq es Bonico!!!!!!!

    Aun con ganas de matar al sector Norte del público, salimos a fumarnos un cigarrito a la zona delimitada fuera del castillo, comentando lo desconsiderados que habían sido con el preciado telonero, volvimos a nuestros asientos, con un frio que clamaba a los infiernos y comenzaron a tocar Los Secretos.

    Fue un concierto atípico, con chistes incluso, dedicado a Enrique Urquijo y a las víctimas del 11M (por ser el dia del aniversario de la masacre). La gente seguía sosa de narices, podría estar 2 horas diciendo lo soso que era el público y no tendriais una idea ni remota de como fue. Al final del concierto se animó nuestro sector del público, la fila de atrás me animaba a chillar (he de reconocer que tengo una voz potente para los gritos) y les hicimos regresar 2 veces al escenario. Terminamos todos depie aplaudiendo.

    Al terminar el concierto, cuando ya nos retirábamos, Quique y sus músicos estaban en la puerta de atrás del castillo, reconozco que no quería acercarme, en ocasiones aflora lo poco de vergonzosa que me queda....el caso es que terminamos por acercarnos, nos hicimos fotos con el y estuvimos un rato charlando, le dije que le habían faltado varias canciones importantes y me replicó que esperaba que pidiesemos más y ése habría sido el momento de tocarlas....mi indignación creció hasta replicarle.....pero bien, fue ameno.

    Dado que fuimos al concierto por lo enfermizo de la Lyly por Álvaro, estuvimos un rato esperando a que los Secretos abandonasen el edificio y no fue así, ellos no lo abandonaron....nosotras nos infiltramos en el castillo y en los camerinos (invitadas por los encargados de desmontar los cacharros del escenario), asique la Lyly cumplió su sueño de conocer a Álvaro y sus compis, afotos de prueba una vez más y no me enteré de que hablaron porque estaba pendiente de hacer las fotos (eso lo incluiremos otro dia).

    Documento gráfico, jijijijiijij

    Ale, Besos y Mordiscos:  Kiba...

    December 15

    Allá va...

    Huola! 

    Aun no hay nada hecho y ya estoy cambiando cosas....en fin...soy asín de caótica y x cierto, llegué de viaje y no poní nada de Albarracín, asinq pondre por aquí alguna fotillo.

    Mordiscos y besitos, xo mas mordiscos q otra cosa...[¨]